اجمعين « 1 » . و در اصول كافى به سندش از امام صادق ( ع ) روايت كند كه : سرور انبيا و پيامبران پنج نفرند كه پيامبران اولو العزم بوده ، محور گردونهء شرايع مىباشند : نوح ، ابراهيم ، موسى ، عيسى و محمد صلوات اللّه عليهم اجمعين « 2 » . ج - در تاريخ يعقوبى به روايت از امام صادق ( ع ) مىنويسد كه آن حضرت فرمود : خداوند هيچ پيامبرى را مأموريت نداد مگر به همراه چيزى كه به وسيلهء آن بر همهء اهل زمانش سر آمد بود . مثلا موسى ( ع ) فرزند عمران را به قومى مأموريت داد كه بر آنها سحر و جادو غالب بود . پس به آن حضرت چيزى داد كه با آن به مبارزه عليه سحرشان برخاست و بر آن پيروز شد و آن را باطل كرد و آن : عصا ، يد بيضاء ، هجوم ملخ ، شپش ، قورباغه ، خون ، شكافته شدن دريا ، منفجر شدن صخره طورى كه آب از درون آن جستن كرد و زشت گردانيدن رويشان بود . اينها معجزات آن حضرت بود . داوود ( ع ) را در زمانى برانگيخت كه بر مردم آن روزگار صنعت و هنر ، و سرگرمى و لهو چيره بود . پس آهن را در دست داوود ( ع ) نرم فرمود ، و صدايى خوش به او عطا كرد طورى كه وحوش به خاطر صوت زيبايش گرد او تجمع مىكردند . سليمان ( ع ) را به روزگارى مبعوث فرمود كه مردم زمانش سخت علاقه‌مند به ساختمان و به كارگيرى طلسم و جادو بودند . اين بود كه باد را مسخر او كرد ، و اجنّه را مطيع وى ساخت . عيسى ( ع ) را نيز در زمانى بر انگيخت كه در روزگارش پزشكى ، مردم را به خود مشغول داشته بود ، لذا او را مجهز فرمود به قدرت زنده كردن مردگان و بهبودى گرها و پيسها . و محمد ( ص ) را به روزگارى مبعوث فرمود كه بر مردم زمانش بيش از همه سخن زيبا گفتن كهانت و پيشگويى ، و كلام مسجع و موزون و خطبه چيره بود ، پس حضرتش را با

--> ( 1 ) - تفسير سيوطى ( 6 / 45 ) . ( 2 ) - اصول كافى ( 1 / 175 ) باب طبقات الانبياء و الرسل ، به نقل از كتاب خصال ( 1 / 144 ) .